|
| 1. sayfa (Toplam 8 sayfa) [Toplam 80 mesaj] | |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
vive l'Amour
|
 Tarih: Cmt Mar 08, 2008 1:12 am |  Açıklama: |
Yalnız'ın Durumları
I
Her şeyi süpürebilirsin;
Sonbaharı süpüremezsin.
Sen herşeyi süpürebilirsin;
Sonbaharı süpüremezsin.
Yalnızsa,
Sürekli bir sonbaharı
Süpürür hep..
Düşünemezsin
II
Yanar
Sobasında
Yalnız’ın
Üşüyen
Bakışları.
Lâmbasında
Karanlığa dönük
Bir ışık
Titrer
Sönük-sönük.
Penceresi
Dışına kapanmıştır,
Kapısı
İçine örtük.
III
Yalnız
Bin yıl yaşar
Kendini
Bir an’da
IV
Yalnız’ın
Nesi var, nesi yoksa
Tümü birdenbire’dir.
V
Yalnız
Bir ordudur
Kendi çölünde..
Sonsuz savaşlarında
Hep yener
Kendi ordusunu.
VI
Yalnız’ın
Sakladığı bir şey vardır;
Boyuna yerini değiştirir,
Boyuna onu arar..
Biri bulsa diye.
VII
Yalnız
Hem bilgesi,
Hem delisidir
Kendi dünyasının.
Ayrıca;
Hem efendisi,
Hem kölesidir
Kendisinin.
Tadını çıkaramaz
Görece’siz dünyasında
Hiçbirisinin.
VIII
Yalnız
Sürekli dinleyendir
Söylenmemiş bir sözü.
IX
Sözünde durması
Yalnız’ın yalancılığıdır
Kendisine..
Hep yüzüne vurur utancı..
O yüzden
Gözlerini kaçırır
Gözlerinden.
X
Yalnız’ın odasında
İkinci bir yalnızlıktır
Ayna.
XI
Yalnız
Hep uyanır
İkinci uykusuna.
XII
Yalnız
Kendi ben’inin
Sen’idir.
XIII
Bir sözde saklanmış bir yalanı
Bir gözde okunduğundan
Bakmaz kendi gözlerine bile.
XIV
Her susadığında
O
Kendi çölündedir.
XV
Kendi öyküsünü
Ne anlatabilen,
Ne de dinleyebilen.
Kendi türküsünü
Ne yazabilen,
Ne söyleyebilen.
XVI
Bir zamanlar güldüğünü
Anımsar
da..
Yoğurur hüzün’ün çamurunu
Avuçlarında.
XVII
Yalnız
Aranan tek gördü tanığıdır
Yargılanmasında
Kendi davaasının..
Her duruşması ertelenir
Kavgasının.
XVIII
Yalnız
Hem kaptanı
Hem de tek yolcusudur
Batmakta olan gemisinin..
Onun için
Ne sonuncu ayrılabilir
Gemisinden,
Ne de ilkin.
XIX
Yalnız’ın adı okunduğunda
Okulda ya da yaşamda..
Kimse
“Burada”
deyemez..
Ama
Yok da..
XX
Uykunun duvarında başladı..
Önceleri bir toz gölgesi sanki;
Sonra bir yumak yün gibi.
Ama şimdi iyice görüyor
Örümceğin ağını
Gün gibi.
XXI
Yalnız
Duymuş olduğunun sağırı,
Görmüş olduğunun körü
Dür..
Ölür ölür öldürür,
Öldürür öldürür ölür.
Duyduklarını unutur,
Duyacaklarını düşünür.
XXII
Yalnız’ın adına
Hİç kimse konuşamaz..
O
Kendi kendisinin
Sanığıdır.
XXIII
Yalnız
Önceden sezer
Sonra olacakları..
Paylaşacak biri vardır;
Anlatır anlatır ona
Olanları, olmayacakları.
XXIV
Her leke
Kendisiyle çıkar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
vive l'Amour
|
|
Tarih: Cmt Mar 08, 2008 1:13 am | Açıklama: |
Yalnızlığa Övgü
Mutluluğun gözü kördür,
Yalnızlık sağır.
Ondandır biri tökezleyerek yürür,
Öbürü uykusunda bile bağırır.
Mutluluk yalnız kendisini görür;
Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
Boyuna bekler dönsün diye sesini.
Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter;
Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz.
Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur;
Boyuna kapısına döner, açan olmaz.
Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var..
Her ikisinin de saksılarında çiçek.
Biri hep başka bir renkle solar,
Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
vive l'Amour
|
|
Tarih: Cmt Mar 08, 2008 1:21 am | Açıklama: |
Yanılgı
Kendimizden bir adadayız,
Dört-yanımız başkalarından.
Aynı önemli kapıdan giriyoruz,
O eski, o beyaz kapıdan.
İlkin yıllar üstünde
Bizi ayıran bir dünya vardı, adımıza kurulu.
Burada yıldaşlarımız soyunup-giyiniyor,
Bilinik kılıyor birbirimizi.
Bir hastalık bulaşıyor anlamlarımıza,
Büyümsümeye vardırıyor yinlerimizi.
Ben sınırlanıyorum göz-göre-göre,
Kardeşleşmemiz ayrıklaşıyor,
Kopuyor kan.
Sen konuşmadan duruyorsun senlerce karşımda.
Kalımsız bir anıtsın gençlikten, kitapsızlıktan.
Başkalarından bir adadayız,
Dört yanımız biz-gibi insandan.
Aynı önemsiz kapıdan çıkıyoruz,
O eski, o kırmızı kapıdan. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| 1. sayfa (Toplam 8 sayfa) [Toplam 80 mesaj] | |
|
|
Bu forumda yeni konular açamazsınız
Bu forumdaki iletilere cevap veremezsiniz
Bu forumdaki iletilerinizi değiştiremezsiniz
Bu forumdaki iletilerinizi silemezsiniz
Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
|
|
Özdemir Asaf
